چيزها بيند كه از عالم حس و خيال و وهم بيرون است و در آنجا جان اشياء و حقائق آنها را بيند و براى آن عرض عريض و زمينهء پهناورى است كه آغازش عالم انسان است و انجامش عالم فرشتگان است و بلكه برتر از آن و آن معراج بشر و اعلا عليين او است چنانچه سه منزلِ اول اسفل السافلينِ او است و بزرگترين اسباب معراج او بريدن علاقه است از دنيا و اعراض از آن است به تمامى و پائيدن بر اين حالت است كه سبب رسيدن به حالت شريفى است كه مرتبهء عين اليقين است و براى او در اين مرتبه توانائى بر كارهاى غريب و عجيبى است به اذن خداوند تعالى چون دست دادن با فرشته‌ها و راه رفتن روى آب و هوا و ديگر آنها و از اينجا دانسته شود كه كرامت و كارهاى برتر از عادت از اولياء خدا مورد انكار نيست چنانچه برخى علماء پنداشته‌اند . از مجلسى ( ره ) - « فعلم ان اللَّه مطلع عليه » شايد مقصود علمى است كه در نفس اثر كند و عمل به بار آرد و گر نه هر مسلمانى به اين امور معترف است و هر كه منكر باشد كافر است و هر كه مراقبت پيوستى در اين امور كند و به درستى در آنها بينديشد به ندرت گناه از او سرزند و اگر هم سرزند دنبالش پشيمان و ترسان است و در حقيقت تائب است و گرچه به زبان طلب آمرزش نكند . از مجلسى ( ره ) - مولا ، يعنى شيعهء او بوده و يا آزاد كردهء او ، و وابستهء قبيله را هم مولاى آن قبيله نامند . فاش‌كنندهء گناه از نظر بىشرمى و بىباكى بىتوفيق خواهد شد . . . اين روايت دلالت دارد كه نهان داشتن طاعات به از آشكار نمودنِ آنها است چون از رياء و سمعه به دور است . و گفته شده : اظهار افضل است و برخى اظهارِ واجبات را افضل دانند زيرا چون واجب است موجب عدم تهمت است ولى در مستحبات اختفاء اولى است . از مجلسى ( ره ) - اين روايت دلالت دارد كه بر قصد گناه